Larsen Layout

Sjæse!

Það er svo óheyranlega langt síðan að ég skrifað seinast inn á þetta blogg (næstum kominn mánuður) að ég gat ekki einu sinni loggað mig inn með léttheitum. Mundi hreinlega ekki passwordið mitt!!!!
Æjj, ég veit ekki...... veit ekki hvort það er bara afsökun, oder was, en mér finnst ég hreinlega vera svo hrikalega busy að ég kveiki varla á tölvunni lengur... svona grínlaust!

Í dag er virki frídags-dagurinn minn. Það er ágætt... hef smá tíma til að syrgja. Mamma og pabbi voru nefnilega í langri helgarheimsókn og fóru s.s aftur út til Íslandsins í gærkvöldi! :( Saying goodbye is never fun!
Þau komu annars færandi hendi: 3 pokar af íslensku sælgæti, kexi, salati og sósum! Eitthvað af því reyndar ekki fyrir okkar Larsena. Stelpurnar í vinnunni nefnilega alveg sjúkar í íslenskt súkkulaði: Ein þeirra pantaði 8 stykkui Draumur. Ég er bara orðin aðal heildsöluaðili íslensks góðgætis hérna í Danmörku! Er enn að reyna að finna upp plan til að millifæra Álfheimaísinn!!!

En s.s .... aukakíló, magapína, prumpufýla og brúnar tennur... here we come!!!!


Annars gerðist eitthvað rosalega skemmtilegt um daginn - og ég var sko búin að segja við sjálfa mig að þessi atburður færi inn á bloggið!
Núna, þegar það kemur að því að segja frá, þá man ég að sjálfsögðu ekki lengur hvað það var!

Eru ekki allir örugglega að horfa á KLOVN (eða "Trúður") á Ríkissjónvarpinu!?!??!

En jæja, verð að fara að klára að þvo þvott.
Until we meet again,
Taraaa

Kræst, sko!

Það er alveg afskaplega lítið að gerast á þessari síðu,- því miður. En hvað get ég sagt!? Er orðin svo mikilvæg businesskona að ég hef ekki tíma fyrir svona rugl ;)

Já, það er nú þannig að mér hefur strax verið gefin rosa mikil ábyrgð í vinnunni: fór á miðvikudag með yfirmanni mínum á svokallað Pieces kvöld í Slagelse (tæpur klukkutíma akstur frá Holbæk). Pieces er s.s undirmerki Bestseller (og Bestseller er keðjan sem á allar þessar stóru verslanir, eins og Vero Moda, Vila, ONLY og fleira).. og Pieces er s.s enn eitt merkið í þessari keðju, þar sem að aðallegar eru seldir fylgihlutir (skartgripir, töskur, belti, klútar, sólgleraugu, baðföt, undirföt og svo núna nýverið skór). Mér var sumsé boðið með yfirmanninum mínum á þetta kvöld, þar sem að sölumaður frá Pieces stóð og kynnti tískuna fyrir næsta vor. Þar var mér bara gefið það verkefni að velja hvað við ættum að panta: ef ég sagði að mér þætti eitthvað flott og ég héldi að það myndi seljast vel í Holbæk, þá var sett X við viðkomandi vöru. Ef ég hristi hausinn og gretti mig, þá var settur mínus!!!!
Á leiðinni heim þakkaði ég yfirmanni mínum kærlega fyrir að hafa tekið mig með, mér fannst þetta alveg frábært og var rosa ánægð. Þá sagði hún: "Já, og svo næstu 2-3 skiptin kemurðu bara áfram með mér. Og svo eftir þá, þá ferðu bara ein, er það ekki?????"

Gúlp!!!! Soldið óþægilegt  að vera gefin svona mikil ábyrgð svona snemma. En ég kvarta ekki, líst rosa vel á þetta og er spennt fyrir þessu. Hef líka fengið ýmis önnur verkefni inni í sjálfri búðinni: það er merkilegt hvað þetta starf er ALLT ANNAÐ OG MIKIÐ MIKIÐ MEIRA en bara að standa bakvið kassa, brosa og skanna inn vörur!

En semsagt, sökum þessa brjálæðis hérna á bæ, þá hef ég hreinlega ekki haft tíma til að mála eða hanna neitt. Því miður!
Er samt komin með annað verkefni: þarf að fara að mála fyrir Guðrúnu og Þorra sem eru búin að koma sér svo vel fyrir í Ringsted, og Guðrúnu greyinu finnst vanta málverk á veggina. Þannig að um leið og róast lífið, þá verður pensillinn sóttur!

En jæja, Martin fær að sofa út í dag, dóttir mín er orðin soldið eirðarlaus.. þannig að það er ekki svo vitlaust að fara að sinna henni: út að labba með dúkkuvagninn er definate hittari!


Hilsenos
Ernos

Kræst! Það er heldur betur búið að vera kreisí að gera hjá mér.

Fyrir þá sem ekki vita, þá er ég byrjuð að vinna!
Yeah, you heard me.. VINNA!

Ég er s.s búin að vera að leita og leita að vinnu innan míns fags, síðan rétt áður en barneignarfríið kláraðist. Það er heldur betur búið að vera hægara sagt en gert, vegna þess að það er vægast sagt mjööög lítil eftirspurn eftir hönnuðum hérna í Baunalandinu. Jahh, annað hvort það... eða þá actually offramboð á þeim.

Nema hvað, að eftir að hafa leitað og leitað í einhverja mánuði (og grínlaust .. held ég hafi ekki fundið og sótt um mikið fleiri en 4) þá sagði Martin að ég yrði nú að fara að víkka sjóndeildarhringinn aðeins. Og ég var svosum alveg sammála. Því að þó svo að það sé stundum yndislegt að vera svona heima, vera sinn eiginn herra, mála, hanna, borða og halda húsinu hreinu allan daginn... þá gat það líka orðið soldið einmanalegt inn á milli. Og ég er þessi týpa sem hefur virkilega þörf fyrir það að umgangast fólk, tala og interacta við aðra.
Fyrir utan það að það voru varla mikið fleiri en 11 krónur eftir í buddunni við hver mánaðamót þegar búið var að borga alla reikninga, og sá peningur dugir nú skammt!!!

Þannig að ég fór s.s aðeins að minnka skilyrðin. Það virðist nefnilega hvíla í mér smá vinnupjatt... ég vildi ekki taka við hverju sem er og sagði oft þvert NEI við uppástungunum hans Martins. Mér finnst nefnilega fúlt að vera með góða menntun og tala tungumálið reiprennandi - en lenda svo í því að útdeila pósti á hjóli. (EKki það að ég hafi neitt á móti því að vinna í Póstinum, hef sjálf gert það sem jólastarf á Íslandi ... bara það að ég veit að ég get svo miklu meira en það).
Vandamálið er bara það að á pappír er ég ekki innfædd; þegar ég sendi inn atvinnuumsókn þá er ég bara "enn einn útlendingurinn" og það aftrar manni soldið að fá vinnu í þessu landi.

Og s.s... til að gera langa sögu stutta, þá ákvað ég s.s að sækja um eitthvað UTAN grafíska bransans og langaði að sjálfsögðu helst að fá eitthvað hérna í Holbæk þannig að ég gæti hjólað í og úr vinnu.
Það gerðist svo að mér var boðin vinna í Vero Moda hérna í miðbænum og ég byrjaði þar 1. október.

Segi ekki að þetta sé neitt framtíðarstarf,- alls ekki! Og planið er að sjálfsögðu að halda áfram að leita að grafískri vinnu... en þangað til annað betra býðst, og þangað til ég tek inntökuprófið í Den Grafiske Hojskole í Köben næsta haust,... þá mun ég vinna þarna áfram.

Það hefur gengið svona bara glimmmmmrandi vel. Hef fengið endalaust af hrósi: bæði frá yfirmönnum og kúnnum, það er yndislegt að komast út úr húsi og vera með öðru fólki, stelpurnar sem eru að vinna með mér eru ÆÐISLEGAR... við klikkum hreinlega bara frábærlega, tíminn líður hratt og við skemmtum okkur vel og það er náttúrulega bara ALVEG fyrir mig að vera að vinna með tísku.
Ég tala nú ekki um það að ég fæ sko að segja til og koma með mitt álit um það hvaða vörur eru pantaðar inn í búðina, og það er að sjálfsögðu ekki leiðinlegt fyrir Ernu litlu að vera að vinna í vinnu þar sem að hún "fær borgað fyrir að vera í nýjum fötum á hverju degi" og þar sem að það er mikils metið og extra plús ef maður nenni að dubba sig upp með eyrnalokkum, hringjum og hálsmenum!

Þannig að eins og staðan er í dag, þá er ég rosa sátt og líður vel!

Lengra verður þetta blogg ekki í dag. Ég ætla að fara að hita mér kaffi og fara að mála (frídagur hjá mér í dag).

Innilegar hamingjuóskir til Trausta bró og Lindu siss, með afmælisdaginn í dag!!! VUhúúúúúú... party on, dude!

Ciao ciao

Það er ekkert yndislegra en lyktin af smjörsteiktum sveppum,..... nema kannski helst bragðið af þeim! 

And since we are on the subject of food: ég hef aldrei geta talist til glæpamanna: hef engan myrt, aldrei selt eiturlyf, stunda ekki hór og er blessunarlega ekki á sakaskrá (þó svo að mér hafi nú einu sinni verið hótað að ég myndi lenda þar!!!)

Aftur á móti virðist ég hafa færst einu skrefi nær þessum ólifnaði: það er nefnilega þannig að hérna uppi í matvörubúð er selt svona mini-súkkulaði, - þ.e.a.s lítið snickers, bounty, mars og twix. Seinustu mánuðina heftur þetta góðgæti verið á tilboði sem hljómar svona "Taktu 10 stk. fyrir 20 kr."
Það kemur sjálfsagt engum á óvart að ég er mikill sælgætisgrís (VÆGT til orða tekið) og þetta tilboð er ekki neitt nema hrein gullnáma fyrir mig. Sérstaklega vegna þess að kalt bounty (s.s sem búið er að standa inni í ísskáp í einhvern tíma) er eitt það allra besta súkkulaði sem ég get látið inn fyrir mínar varir.
Og ég er líka búin að átta mig á því að mini snickers er sjö milljón sinnum betra en snickers í venjulegri stærð (don´t ask....hlutföllin eru sjálfsagt ekki þau sömu) - og ísskápaður svoleiðis gaur er fast á hælunum á ísskápaða bounty-inu!

Nema hvað, að þegar maður verslar ofannefnt, þá fleygir maður þessu ofan í svona gula BAGS OF JOY-poka (bera nafn með rentu) og raðar þessu svo nettlega ofan á færibandið saman með öllu öðru.

Það var svo einhvern tímann sem ég stóð þarna inni í búðinni, að skyndilega birtist lítill djöfull á hægri öxlinni minni sem sagði mér að ég ætti endilega að prófa að setja 11 stk ofan í, í staðinn fyrir 10!
Heyriði, ... haldiði ekki að bróðir hans setjist á vinstri öxlina á mér og leiðréttir: segir mér að það gangi sko ekki.... ég verði að taka slétta tölu svo að þetta passi jafnt á okkur Martin. "Taktu frekar 12," kallaði hann!

Ekki gat ég annað gert en hlýtt, - og meðan ég fyllti pokann af gullinu góða, þá æfði ég mig í huganum að vera geggjað hissa og sorrí þegar afgreiðslustelpan taldi 12 sælgætismola!

---

Það er skemmst frá því að segja að afgreiðsludaman tók pokann góða, renndi honum hratt í gegnum strikamerkjateljarann og rétti mér svo þar sem ég stóð við hinn endann á borðinu með blóðþrýsting sem var kominn upp fyrir öll mörk!

Á leiðinni heim beið ég eftir að mæta löggunni sem kræfist þess að sjá kvittunina og til þess að vera tilbúin til að taka á móti henni, þá reif ég í flýti utan af einum barnum og skellti honum upp í mig!

Martin átti ekki til orð. "Ernaaaa! Varstu að stela!?!?" 
Get ekki sagt að ég sé stolt af þessu framtaki. Er búin að vera að berjast og berjast við að finna einhverja afsökun sem réttlætir það að ég tók tvo extra.
Það gengur ekkert!

Í staðinn þá hef ég endurtekið leikinn...... tvisvar!!!!

May the Lord be with you,
góða helgi allesammennn!

Þessi dagur í dag er svo sannarlega búinn að vera hreinasti viðbjóður!

Það byrjaði nú svosum allt nokkuð saklaust... þannig lagað:

* Í fyrsta lagi, þá ákvað hún yndislega yndislega dóttir mín að vakna á einstaklega ókristilegum tíma. Það var svo snemmt, að klukkan sagði ekki nema 6:05 og ennþá næturmyrkur útifyrir!

---

* Eftir að hafa skutlað henni til dagmömmunnar, þá fór ég og setti í eina vél. Allt í lagi með það, nema hvað að mitt í brussuskapnum öllum þá lá mér svo á að setja mýkingarefnið aftur upp á þurrkarann, að það vildi ekki betur til en svo að kvikindið náttúrulega var ekki búið að ná almennilegri fótfestu og hrundi að sjálfsögðu beint á andlitið á mér!

---

* Að loknu bölvi og eftir að hafa klárað kaffibollann minn, þá var leiðinni haldið inn í svefnherbergi, þar sem ég tók mig til og fór að búa um rúmið. Ég dusta sængina mína og brýt hana fallega mitt í miðjunni. Labba svo yfir á Martins helming og endurtek leikinn þar, .... nema bara hvað að þegar ég stend þarna og hristi sængina, þá dettur eitthvað á dýnuna. Það tók mig ekki langan tíma að átta mig á því að þetta var lirfa. LIRFA !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Upprúlluð og samankrulluð lirfa!!!!! Ég æpti að sjálfsögðu eins og vitlaus manneskja, fleygði frá mér sænginni og hljóp út úr herberginu baðandi út höndunum og hristandi hausinn eins og ég ætti lífið að leysa ... bara akkúrat líkt og ef að Hannibal The Cannibal hafi legið þarna undir ábreiðunni!

Algjerlega útúrmér af viðbjóði fleygði ég mér í fangið á Martini og bað hann - Ó svo fallega - að fara inn í herbergi og tortíma kvikindinu. Honum virtist nú vera svona nett sama.

Og mér fannst það óskiljanlegt! Sérstaklega þar sem að dýrið var á hans helming, á miðri dýnunni.

"Finnst þér þetta ekki ógeðslegt?" spurði litla ljóshærða penpían.
-"Nei! Af hverju það?"
"Martin, þú getur ekki horft á fitusog í sjónvarpinu, en þér finnst akkúrat ekkert ógeðslegt við það að finna lirfu í rúminu þínu.... í rassahæð!"

Og ég útskýrði fyrir honum hvernig þetta leit út:  Rétt eins og þegar kemur stundum fyrir (í bíómyndunum) að fólk... í örvæntingu sinni og yfirþyrmandi sorg (t.d eftir að hafa fengið slæmar fréttir) ... hrynur í gólfið og rúllar sér upp í fæðingarstellinguna,- þá lá þessi litla lirfa þarna samankrulluð, vegna þess að hún var í raun og veru að syrgja.

"Syrgja hvað?" spurði saklaust fórnarlambið.
"......... Kannski er bróðir hans í rassinum á þér!!!!!"

Lítið hreyfði þetta við honum, og drengurinn hélt áfram að sinna sinni vinnu. Eftir mikið vol og væl í mér, þá gekk hann að lokum þarna inn og fleygði dýrinu út í garð,- en ég hef ekki enn klárað að búa um rúmið!

Restina af deginum hef ég skynjað eitthvað skríða á bakinu á mér, mig klæjar í allar "holur" líkamans og ég hef fundið lirfubragð í munninum sem aldrei fyrr!!!

Þetta sannar bara eitt: það er greinilega til Guð! Og ekki nóg með það.... hann er augljóslega með internetið! Það er nokkuð ljóst að hann las bloggið mitt um daginn með snigilinn, honum hefur blöskrað lýsingin og hann hefur ákveðið að ögra mér. Því við erum jú öll Guðs börn, og maður talar ekki svona illa um aðra fjölskyldumeðlimi!!

---

* Og eins og það hafi ekki nóg, að þá var nú aðeins við það að bæta: Eftir tiltektina, þá fór ég beint í það að mála. (Er þessar stundirnar að klára 2 myndir handa Stínu systur hennar mömmu). Ég sit inni á skrifstofu og mála og mála, og mála.
Uppúr hádegi var hungrið farið að segja til sín, en ég hafði ekki alveg tíma til að fá mér neitt almennilegt að borða, svo ég bað Martin að hella upp á kaffi og færa mér.
Drengurinn gerir svo, daman verður sátt og heldur svo áfram: máli máli mál.

10 mínútum seinna finn ég sjálfa mig sitja með pensilinn í annarri, glasið í hinni, kjaftinn fullan af ljósbláu málningarvatni - og gjói svo augunum á kaffibollann sem stendur 10 cm lengra til hægri!!!!

---

Já! Svona getur lífið stundum farið með mann. En dagurinn hefur reyndar skánað heldur betur síðan ég stóð yfir eldhúsvaskinum og horfði litað munnvatnið mitt streyma niður pípulagnirnar,- og í raun og veru hefur hann bara verið alveg ágætur!

Langar að lokum að benda ykkur á tvennt: Í fyrsta lagi þá er það neðangreind heimasíða

www.bibiogblaka.is

Fyrsta opinbera og "alvöru" verkefnið sem kjéllingin hefur tekið að sér. Fæ meira að segja borgað og alles. Vuhú!

Þetta verkefni fólst s.s í því að ég hannaði um 12 lógó fyrir þetta fyrirtæki, og eigendurnur völdu svo það sem þeim leist best á. Eftir það, þá hannaði ég útlitið á heimasíðunni og bjó það allt til alveg sjálf, ásamt nafnspjöldum, límmiðum og skilamiðum fyrir firmað. Ég reyndar setti ekki upp heimasíðuna sjálfa, þar sem að það er innifalin soldið forritun og það er ekki mín sterkasta hlið (get það - en það tekur aldir), en s.s allt annað er mitt! Það eru reyndar ennþá nokkur smá pínu atriði sem að þarf að lappa uppá, en það er varla að það taki því að minnast á þau!

Fyrir utan það að vera að auglýsa sjálfa mig og mína hönnun, þá langar mig auðvitað að tala um sjálfa verslunina. Þetta er s.s netbúð sem selur barnaföt, sem flest öll eru dönsk hönnun. Þessi föt eru VÆGAST SAGT GEÐÐÐÐÐVEIKT og ég hvet alla ALLA að kíkja á þetta og endilega panta, og látiði orðið berast. (Nei.. ég er ekki á prósentum! :)

Í öðru lagi, þá ætla ég bara að segja ykkur að hlusta á þetta lag. Er algjörlega að missa mig yfir því.

Held þetta blogg slái öll lengdarmet svo að ég læt þetta gott heita.

Over and out

p.s Guð! Ef þú ert að lesa..... þá langar mig soldið að vinna í Lotto á laugardaginn.
Peace out, homie!

Ég má til með að koma með eina æsispennandi tilkynningu, beint til ykkar Íslendinga á Íslandinu góða.

Það er nú þannig að seinustu 2 árin - eða svo - hafa verið sýndir danskir þættir hérna í sjónvarpinu sem nefnast KLOVN. Þessir þættir eru þvílíka snilldin ein; í henni eru í aðalhlutverkum 2 af frægustu gamanleikurum Danmerkur, þeir Casper Christiansen og Frank Hvam - ásamt fjöldanum öllum af öðrum stórgóðum og þekktum andlitum.
Þættirnir eru í raun og veru byggðir upp eins og þeir séu reality show; öll nöfn á öllum karakterum eru hin sömu og á leikurunum sem leika þá, myndatakan er svona ekkert of formal og leikurinn... ja, ég skal sko bara segja ykkur það að þessir þættir eru svo ógeðslega vel leiknir að stundum grunar mann að um sé að ræða falda myndavél. Það er líka þannig að leikararnir fá allir bara að vita hvað á að gerast í grófum dráttum í hverju atriði (engir textar eða setningar sem þeir þurfa á leggja á minnið og lesa upp), og svo spinna þeir allt annað upp alveg sjálfir.

En sérstaklega sérstaklega má nefna Frank Hvam, sem er þvílíkur snilldarleikari að það er bara rugl. (Mætti eiginlega kalla hann Jón Gnarr Danmerkur). Hann svoleiðis rífur mann með sér og maður lifir sig svo inn í karakterinn hans: andlitssvipbrigðin, hvernig hann ber sig og hvernig hann talar. Snillingur!

Og ég tala nú ekki um stelpuna sem leikur kærustuna hans (Mia Lyhne) ... ég hef oft oft oft sagt það við Martin (og ég mun halda áfram að segja það svo lengi sem ég sé hana leika): ég held að þetta sé án nokkurs vafa besta leikkona sem ég hef á ævi minni séð = íslenskar OG erlendar kvikmyndir!!!! 
Hún er svoooo sannfærandi að það er óskiljanlegt!!!

Þættirnir fjalla í raun og veru að mestu leiti um líf Franks, þ.e.a.s þeir sýna brot og brot úr hinu daglega lífi hans. Það vill nú þannig til að hann er þvílíkur hrakfallabálkur og trúður (hence nafnið KLOVN) - og einhvern veginn tekst honum alltaf að koma sér í hinar óþægilegustu, vandræðalegustu og misheppnuðustu aðstæður sem hægt er.
Greyið Mia, kærastan hans alltaf komin með upp í kok á öllu því sem að hann er að vesenast með og það er bara snilld að hlusta á hana segja (sem hún segir svo oft): "Neii.... hvað ertu nú búinn að gera, Frank?"

Nú hugsa sjálfsagt margir "af hverju í ósköpunum ertu að segja okkur frá þessu?"
Well,... við Martin höfum svo oft rætt það hversu mikil snilld það væri að fá þessa þætti í sýningu á Íslandi. Sure, þá eru þeir voðalega danskir: danskur húmor sem vefst að mörgu leiti utanum danska menningu. Og eins og með svo marga þætti, þá þurfa líklegast flestir að fylgjast með svona 2-3 til að læra inn á karakterana.
En þegar það þrep er yfirstigið, þá erum við að tala um þvílíka hamingju... þvílíkur hlátur! Þessir þættir eru bara svo VIÐBJÓÐSLEGA fyndnir, að annað eins hefur varla sést í háa herrans tíð!

Ég er að koma með þessa ofboðslegu introduction vegna þess að það er hreinlega einn snillingur  sem er búinn að koma því á - að þessir þættir verða teknir til sýningar á Íslandi 1. nóvember! Þvílíkt og annað eins framtak! Og ég sem hélt maður þyrfti að vera Jóhannes í Bónus til að geta gert eitthvað svona! En nei nei, við erum að tala um jafnaldra minn: 25 ára gamlan námsmann. Give it up for María Mey!!!

Ég hvet ALLA (og í raun og veru skipa) að stilla á RÚV, mánudaginn 1. nóvember og fylgjast með þessum dýrindum. Setjiði þetta núna strax inn í kalenderið ykkar - ekki gleyma!

Og þar hafiði það.. ég þarf að fara að halda áfram að hanna heimasíðu, svo að ég má ekki vera að þessari vitleysu :)

Adiosos

Ja hérna hér! Maður er hreinlega ekki að standa sig í blogginu. I appologize!

Hérna í Baunalandinu góða hefur heldur betur verið vibbaveður: brjáluð rigning og enn brjálaðara rok. Ég skal alveg viðurkenna það hér og nú að ég hef akkúrat ekkert á móti svona veðri - veit eiginlega ekki af hverju ég kalla þetta "vibba" veður, ... því að mér finnst þetta í rauninni furðulega kósí!
Nema hvað, - að eftirleikurinn er ekki alltaf jafn ljúfur!

Þeir sem þekkja mig vita það vel að mér finnst ormar þvílíka viðurstyggðin ein, að ég fæ hreinlega gæsahúð niður bakið þegar ég hugsa um þá. (Ég fæ, bókstaflega, gæsahúð). Viðbjóðsleg hlykkjanleg hreyfingin, andlitslausir endar (og afturendar), og slímið....Ó SLÍMIÐ!!!! Ég gæti ælt!
Ég man að ég skrifaði einhvern tíman færslu um nákvæmlega þetta á gamla blogginu mínu: ég sagði ykkur frá horbjóðins ormafílunni sem að liggur yfir öllu svæðinu eftir rigningu og hvernig ég svoleiðis tip tappa á tánum með æluna uppi í koki á milli ormalinga sem að breiða sig útum allar götur. Djöfulsins viðurstyggð!

Ef ég ætti að taka þátt í Fear Factor, þá myndi ég glöð gleypa kúaheila eða selapung. En ef ég ætti að borða lifandi orm - þá myndi ég pent leggja niður gaffalinn og segja það gott!

Ég hélt að þetta væri mín versta martröð: ég hélt að það gerðist ekki mikið verra en slímugir ormar .... þar til ég flutti til Danmerkur og kynntist skósniglinum!!! mmuuahhh!
Ímyndið ykkur að taka 4-5 viðbrennda orma, stafla þeim hverjum ofan á annan og hnoða þeim svo saman í eina feita lengju: þá fáiði skósniglinn góða!!
Og eins og það gæti ekki orðið mikið verra: þá ættuði að sjá skósnigil sem búið  er að hjóla yfir!!! Imagine the massacre... imagine the slime!!!!!!!
Ég hugsa að ég verði að enda þessa færslu áður en kvöldmaturinn endar á lyklaborðinu.

Og hver er svo boðskapurinn með þessari færslu, gott fólk!?
Jú! Íslandið góða er nefnilega alveg ágætt og grasið er sko ekki alltaf grænna hinumeginn! (vildi bara óska að skósnigilinn áttaði sig á því, skil ekki hvað hann er alltaf að skríða svona frá einum grasfletinum yfir á annan!)

Enda þessa færslu á,.. hverju öðru .... en mynd af dýrinu:

*Bððððööööö* !!!!!!!

Jæja! Það er heldur betur kominn smá tími síðan ég skrifaði inn á þessa síðu. Það vildi nú bara þannig til að það er búið að vanta blek í bloggpennann minn, svo að það hefur eiginlega verið ómögulegt verkefni hingað til!

Annars er mest lítið að frétta af þessum bæ. Stærsta frétting er auðvitað sú að Guðrúnin mín er komin til mín hingað til Danmerkur. Loksins... hef sko lengi beðið eftir því! Það er hreint og beint yndislegt að setjast upp í bíl, keyra í einhverjar mínútur og finna svo sjálfa mig stadda við hliðina á elskulegri æskuvinkonu minni.  Sweet!

---

Síðan hef ég, eftir fjölda áskorana, tekið þá ákvörðun að fara að selja málverk hérna á netinu. Mér finnst alveg ofboðslega gaman að dunda mér við að mála. Get hreinlega setið heila daginn og sveiflað penslinum,- verð meira að segja stundum svo spennt og föst í þeim aðgerðum að ég hreinlega gleymi að sinna öðrum aðgerðum: fatta það kannski allt í einu kl. 19.47 að ég er hreinlega ekki búin að pissa síðan áður en ég skutlaði Isabellu til dagmömmunnar sama morgun, kl. 7.23 !!!!

En sum sagt, þetta er allt í vinnslu ennþá - bara á byrjunarstigi. Ég ætla að koma mér upp "alvöru" heimasíðu þar sem ég set inn allt sem ég hef málað, verðskrá og þar frameftir götunum. En það verður allt saman auglýst síðar!

Ætla að bæta á kaffibollann minn, setja í þvottavél og fara að gera eitthvað af viti.

Hendi hérna inn nokkrum myndum, sem allar eru hluti af sama "verkefninu". Ég tók mig til einn daginn og prófaði í fyrsta sinn að handteikna mynd, skanna hana inn í tölvuna, fara ofaní línurnar og lita í Photoshop, og búa svo til einhvern bakgrunn til að klára lúkkið. Þar sem að þetta var jómfrúarverkefnið mitt í þessari deild, þá var teikningin sjálf svosum ekkert spes, eiginlega bara frekar einföld. En það breytir því samt ekki að það tók ár og 10 daga að klára hana í tölvunni! (Eða.. tjahh.. kannski ekki alveg, en miðað við að maður skissar svona mynd á korteri í höndunum, þá var eftirleikurinn aðeins flóknari).

En s.s, hér er teikningin

 

 

Hér er kéllingin þegar ég var búin að lita hana:

 

 

Smá up close and personal, til að sjá detailana í andlitinu:

 

 

Og svo þegar ég var búin að henda henni inn í bakgrunn:

Voillla!!

That's all for now,

turilú.

Mér finnst frekar lélegt að ég skuli verða við bón almennings,- en almenningur getur svo ekki gert mér þann greiða að kommenta á það sem ég hef skrifað. Fy, segi ég nú bara!!!

Ég fór út að hlaupa í gærkvöldi, sem er svosum ekki frásögum færandi nema hvað að meðan ég er í skokkinu þá eru svo brjálaðar þrumur og eldingar að það var bara eins og himinn, jörð og allt þar á milli væri að farast.

Það blundar einhvern veginn alltaf í mér að ég eigi eftir að verða óskaplega óheppin einhvern daginn og steikjast í einni slíkri. Ég veit ekki af hverju, sjálfsagt er það Íslendingurinn í mér - sem aldrei upplifir annað eins á heimaslóðunum - sem situr á hægri öxlinni á mér og hvíslar því að mér að ég skuli sko alls ekki vera á ferð útifyrir í svona veðri. Maður á alltaf að halda sig innan dyra, ekki tala í síma og standa langt frá öllum rafvörum.
En síðan situr aftur á móti - á vinstri öxlinni minni - Daninn í mér, sem hlær að vitleysunni hinumegin. Segir að ég ætti nú að vita betur, það eru meiri líkur á að vinna í lottói en að verða fyrir eldingu, þær lendi alltaf á hæsta punkti í kring, og þar sem ég sé bara 1,70 í landi ofvaxinni trjáa... þá sé ég nokkuð seif!

Ég vildi að ég hefði keypt getraunaseðil í gær; las það nefnilega í morgun að það var maður sem varð fyrir eldingu hérna í Danmörku þegar hann sat og horfði á son sinn spila fótboltaleik. Hann lést ekki, en liggur þungt haldinn á spítala. 
Merkilegt nok, þá er þetta alls ekki í fyrsta sinn sem ég les samskonar frétt: í fyrra LÉST t.d strákur eftir svipað veður þegar hann var úti á fótboltaæfingu.

Þetta kennir manni bara tvennt:
     1) Ef vafi liggur á, hlustaðu þá frekar á Íslendinginn frekar en Danann
     2) Ekkert gott hlýst af því að spila fótbolta

Hendi hérna inn mynd dagsins, það gildir sama og við færsluna á undan: þetta er hreinlega gamalt verk sem ég hef verið að leika mér að betrumbæta. Fékk síðan smá inspiration af ofannefndri sögu, þannig að svona lítur kvikindið svo endanlega út:

 

Og þar með vend ég mínu kvæði í kross,

hejsan!

 

 

Sælinú!

Ég er gjersamlega búin að vera með pissið í brókunum seinustu daga vegna þessa fyrirbæris: að vera annars hugar. Það er soldið skemmtilegt hvað maður getur stundum verið ofboðslega mikið EKKI TIL STAÐAR sálrænt, þó svo að maður sé bara akkúrat á svæðinu líkamlega:

Þegar hún Sigrún mín var í heimsókn hérna hjá mér í Danmörkunni fyrir rúmri viku, þá ákváðum við eitt kveldið að horfa á mynd. Við tíndum hérna til nokkrar mögulegar sem við vorum að spá í að horfa á og svona til þess að fá smá aðstoð í að taka endanlega ákvörðun þá fer ég til Martins og spyr hann nánar út í hvaða mynd sé best.

Ein af þeim myndum var "Snake Eyes" með Nicolas Cage.

"En hvað með þessa hérna, " spyr ég Martin meðan hann situr sjálfur og glápir á sjónvarpið, ".... er hún góð?"

-"Njahh, hún er alveg örugglega ekki fyrir þig!" svarar hann

"Hvað meinarðu, af hverju ekki?"

-"Bara, þetta er svona tíbísk mynd sem þú fílar ekki"

"Um hvað er hún?" held ég áfram að yfirheyra hann

-"Æjji,.. hvað á ég að segja...æjj.. hún er bara svona... ekki fyrir þig. Hún er ekkert spes, þér finnst hún örugglega ekki skemmtileg" svarar drengurinn svona líka hnitmiðað.

"Hvurslags svar er þetta, veistu ekki um hvað myndin er? Sagðistu ekki vera búinn að sjá hana?" svara ég hneyksluð og teygi mig í fartölvuna sem lá í sófanum við hliðina á Martini, og svo bæti ég við: "Ég ætla að athuga á netinu hvernig dóma hún hefur fengið."

Þegar ég opna fartölvuna þá birtist átómatískt einhver handboltasíða sem Martin hafði verið að skoða stuttu áður og meðan ég geri mig líklega til að hefja mína rannsóknarvinnu þá byrjar Martin greyið að svara fyrir sig "Jú, auðvitað veit ég um hvað hún er.. æji, þetta er svona.... hvað á ég að segja.... " Ég sé hvernig hann gjóir augunum á handboltafréttirnar og rennir yfir nýjustu fyrirsagnirnar meðan hann berst þarna við að gefa mér greinagóða lýsingu á blessaðri kvikmyndinni. "...æji... sko! Hann Nicolas Cager er svona handboltamaður........"

Og skyndilega hætti drengurinn að tala.
Við ætluðum náttúrulega ekki að verða eldri, voru bæði smástund að átta okkur á því hvað hann hafði sagt, og svo var auðvitað hlegið svo mikið að ég náði ekki einu sinni svo langt í að athuga hvernig einkunn myndin hafði fengið,- heldur lokaði bara fartölvunni, fleygði henni aftur frá mér á sófann og væææændi svo úr hlátri.

Sjáiði ekki fyrir ykkur trailerinn: "Nicolas Cage is the top scorer in the American Handball League...." - svo sést drengurinn í hraðaupphlaupi í flottu handboltadressinu, driplandi boltanum taka glæsilega fintu, en svo dettur hann skyndilega niður og það heyrist bara svona öskur sem fjarar smám saman út: "...... but what happens when he twists his ankle !?!?"

Já, það getur sko margt skemmtilegt komið útúr því að vera fastur milli tveggja huga :D

 

Annars er ég að fara á fund með verkalýðsfélaginu mínu. Þarf að hjóla niður í rassaskoru þannig að það er best að vera tímanlega í þessu.

Langaði svona í lokin að henda inn nýjustu endurvinnslunni á gömlu, ókláruðu verki. Er nefnilega að hamast við að setja saman svona "möppu" með öllu því sem ég hef gert og hannað, og hef notað tækifærið til að uppfæra ýmislegt sem annað hvort var ekki alveg tilbúið eða ég ekki nógu ánægð með.

Hér er upphaflega myndin:

 

 

Og hérna er svo gaurinn eftir smá lapp:

 

Og svo mörg voru þau orðin í dag,

sælir kæru vinir,..

sælir!